Son Ozan Livaneli

Zafer Köse, Zülfü Livaneli’yi neden ‘son ozan’ saydığını anlatır; onu Yunus Emre, Karacaoğlan, Pir Sultan gibi halkın desteğiyle var olmuş bir ‘halk sanatçısı’ geleneğinin içine yerleştirir. Kitle iletişim araçlarının bir iktidar aracına dönüştüğü çağda Livaneli’nin varlığını bir tür halk direnişi olarak okur.